Monday, October 29, 2007

mon's wedding

una: aba e... napa-gown niya ako ng pink! bakit? kasi gusto niya mang long gown ako. at dahil wala akong gown, si inay ang nag-rescue sa akin. naghanap sa mga kaibigan... at ang nahagilap... tatlo! pero dahil nagtanong ako sa ikakasal kung ano gusto ipinasuot sa akin... yung old rose na long gown daw kesa yung burgundy (motif) na knee length. sya, sya... kasal niya ito... sige na... pagbigyan.

pangalawa: sinuot ko ang gown. aba e... pixie cut, asymetric, one side lang ang may strap. naloloka ang lola niyong ito. feeling ko magkakaroon ako ng wardrobe malfunction within the day. mahirap ang walang hinaharap. or praning lang talaga ako. pero in fairness... maganda ang dating. kaso lang pink... pero di obvious na di akin ang damit. mwehehe!

pangatlo: aba e... in-love na in-love tong si mon salas sa misis. di pa nakakarating ng altar e sinundo na sa magulang. pero siyempre part ng wedding march nila. pero aba e... nagkiligan ang mga kautawan sa kanyang pagsundo at paglakad nila ng sabay papuntang dambana. ako din. i can'tbelieve pinakikilig ako ni mon salas. mwehehe! at nung picture taking na e... kung makahawak si mon... parang di na pakakawalan si dinah. aba e. kakatuwa.

pang-apat: alanghiyang mokong... set-up. wala nang toss the boquet at toss the garter. diniretso na pasa sa amin ni jan (na may birthday nga pala nung araw na iyon). akala ko nagbibiro lang nung nakita kami habang papasok sa reception... "tatawagin na lang namin kayo mamaya." ako naman... "hehehe!" di sineryoso. sinadya ko pang mag-cr nung bouquet toss. nung bumalik ako... papunta na si dinah sa akin at pinapasa na ang flowers. nge! so ang lola niyo? tawa lang ng tawa. dahil hiyang hiya. siyempre kilala na kami ng mga bisita ni mon! at aba e... madaya si jan dahil maling apelyido ang nasabi "camiƱo" hmph!

first time mangyari na mapunta ako sa harapan para magsuot ng garter dahil ni minsan di ako nag-attempt na magsalo ng bouquet. hay naku. pero nakakatawa. at natuwa na rin ako sa pagkapursigido ni mon.

pero masaya, in fairness. madami pang kuwento! including ang paglilibot namin nina sherwin ng buong surigao city para hanapin ang mt. baragabon resort only to end up in the first hotel we saw. hay buhay. pero saka na yun. at saka na rin ang pictures.

1 winks:

eric santillan said...

Hi Anj!

Have a new blog. It's AngPeregrino.Com .

Please update your link to me. Ingats!